Op de eerste zondag van juni 2026 staat Kika Sprangers, zes jaar na haar eerste optreden in Oosterbeek, weer op het podium in de Kultuurwerkplaats, ditmaal met pianist Koen Schalkwijk.

Toen ze in 2020 met Martin Fondse in duo optrad, was ze -zoals dat heet- een veelbelovend jong talent. Een label dat voor grote druk kan zorgen bij jonge muzikanten, maar als iemand heeft bewezen dat ze met die druk om kon gaan en dat de omschrijving klopte, dan is het Sprangers wel. In de afgelopen zes jaar groeide ze uit tot een unieke stem in de Nederlandse jazz. 

Het is een feestje om haar opnieuw op ons podium te hebben, temeer daar Koen Schalkwijk en zij elkaar moeiteloos weten te vinden en te grote hoogten opstuwen. Dat blijkt al bij de repetitie. Schalkwijk is geen dienende begeleider, maar een muzikant met een artistieke visie die blijkt uit zijn zelfbewuste opstelling tijdens de soundcheck, maar net zo goed uit de prachtige werken die hij schreef en waarvan het duo er vandaag heel veel speelt. 

Ze zijn nog niet uitgebracht op een album en daarom zijn de tracks vernoemd naar de plaats Robertville waar hij ze schreef. Zo rudimentair als de titels zijn, zo gelaagd zijn de nummers in muzikaal opzicht. Zoals Robertville 1, dat opent met de klanken uit Schalkwijk’s synthesizer waarover Sprangers heel zacht blaast. Waarna beide muzikanten de schroom van zich afwerpen en zich zo je hart in spelen.